Cığıldama: "Cığıldamaq" felindən törəmiş isimdir. Əsas mənası, kiçik quşların və ya bənzər kiçik canlıların çıxardığı nazik, yüksək səsli, tez-tez təkrarlanan səslərin ümumi adıdır. Bu səslər adətən xoş və şirin, bəzən isə narahatlıq və ya təhlükə əlaməti daşıya bilər.
Cığıldama yalnız quşların səsi ilə məhdudlaşmır. Metaforik mənada, hər hansı bir kiçik, incə və tez-tez təkrarlanan səsin təsvirində də istifadə oluna bilər. Məsələn, “yağışın cığıldaması”, “uşaqların cığıldaması” kimi ifadələr bu metaforik istifadəyə nümunədir. Bu halda, səsin yüksək tonu və sürəti ön plana çıxır.
Cığıldamanın fonetik xüsusiyyətləri onun mənasını daha da dəqiqləşdirir. "Cıq" sözcüyünün təkrarı və "ıldama" əlavəsi səsin davamlılığını, incəliyini və yüksəkliyini vurğulayır. Bu, sözün emosional yükünü artırır və təsvir olunan səsi daha canlı şəkildə canlandırmağa imkan verir. Ədəbi əsərlərdə cığıldama, təbiətin canlılığını, şənliyini və ya həyəcanını ifadə etmək üçün tez-tez istifadə olunur.
Ümumiləşdirərək demək olar ki, "cığıldama" sözü kiçik, yüksək, tez-tez təkrarlanan və adətən xoş səslərin ümumi adı olub, həm real, həm də metaforik mənalarda istifadə olunur və təsvir etdiyi səsin fonetik xüsusiyyətlərini özündə əks etdirir.