Cəsarət (ərəb. جرأة - cürət, qorxmazlıq) – qorxu hissini aradan qaldıraraq təhlükəli və ya çətin vəziyyətlərdə hərəkət etmək qabiliyyəti, hünər və cürətdir. Sadəcə qorxmamaq deyil, qorxunun öhdəsindən gəlmək, özünü təhlükə qarşısında idarə etmək, məqsədə nail olmaq üçün qorxudan üstün olmaqdır. Cəsarət, həm də qərarlılıq, qətiyyətlilik və özünə inamla sıx bağlıdır. Bu keyfiyyət insanı passivlikdən aktivliyə, təslimçilikdən mübarizəyə aparır.
Cəsarət hər zaman fiziki cəhətdən güclü olmaq demək deyil. Əsl cəsarət, mənəvi güc, əqidə və prinsipiallıq tələb edir. Mənəvi cəsarət, ədalətsizliyə qarşı çıxmaq, haqsızlığa dözməmək, öz düşüncələrini açıq şəkildə ifadə etmək, fikirlərinə görə təqib olunmaq riskini qəbul etmək kimi vəziyyətlərdə özünü göstərir. Tarix boyu, böyük liderlər, reformistlər və mübarizlər məhz bu mənəvi cəsarətləri sayəsində tarixə adlarını yazdırmışlar.
Cəhalətlə mübarizə, qeyd olunduğu kimi, ziyalılardan böyük iradə, cəsarət və mətanət tələb edir. Çünki cəhalətlə mübarizə tez-tez müqavimətlə, tənqidlə, hətta təzyiqlə üzləşməyi özündə ehtiva edir. Bu mübarizədə öz əqidələrindən dönməmək, haqsızlıq qarşısında səssiz qalmamaq, fikirlərini müdafiə etmək üçün cəsarət mütləq şərtidir. Bu cəsarət, sadəcə şəxsi qorxuların aradan qaldırılması deyil, həm də cəmiyyətin gələcəyinə inanan və bu gələcək üçün mübarizə aparan bir şəxsiyyətin ən önəmli xüsusiyyətlərindən biridir.