Cəng (fars mənşəli) sözü əsasən iki əsas mənada işlənir: Birincisi, metal əşyalarda, xüsusilə də mis və ya bürüncdən hazırlanmış əşyalarda yaranan tünd yaşıl rəngli örtük, yəni paxır və ya pasdır. Bu, metalın oksigen və ya digər maddələrlə reaksiyaya girməsi nəticəsində əmələ gələn kimyəvi bir prosesdir. Qədim dövrlərdən bəri insanlar mis və bürünc əşyaların üzərində əmələ gələn bu “cəng”i müşahidə etmiş və onun müəyyən dərəcədə qoruyucu təsiri olduğunu anlamışlar. Çünki cəng qatı əmələ gələrək altındakı metali daha ciddi korroziyadan qoruyur.
İkincisi isə, cəng sözü məcazi mənada da işlənə bilir. Məsələn, “mis qazanın cəng atması” ifadəsi, qazanın köhnəlməsi, istifadə müddətinin uzun olması və ya üzərində zamanın izlərinin görünməsi mənasında işlənə bilər. Bu mənada cəng, sadəcə pas deyil, həm də köhnəliyin, zamanın təsirini göstərən bir simvoldur. Beləliklə, cəng sözü fiziki bir hadisəni (kimyəvi reaksiyanın nəticəsi) təsvir etməklə yanaşı, məcazi mənada da, köhnəliyi, tarixi, uzun müddət istifadəni ifadə edir.
Maraqlı bir məqam da odur ki, cəngin qoruyucu təsiri bəzi hallarda müsbət qəbul edilə bilsə də, bəzi hallarda əks təsir göstərə bilir. Məsələn, mis qabların üzərindəki cəngin qalınlaşması qabın içinə keçə biləcək maddələrin qarşısını almaqla onun sağlamlıq üçün təhlükəsizliyini artırsa da, həddindən artıq qalın cəng qabın estetik görünüşünü pozur və təmizlənməsini çətinləşdirir.