Cəhlkar sözü ərəb dilindən "cəhl" (cəhalət, bilməmək) və fars dilindən "kar" (kar, eşitməyən, qulaq asmayan) sözlərinin birləşməsindən əmələ gəlmişdir. Lüğətlərdə əsasən "tərs, inadkar, höccətçi, dediyindən əl çəkməyən" kimi təriflənir. Lakin bu izah, sözün zəngin mənasını tam əhatə etmir.
Cəhlkar insan sadəcə inadkar deyil, öz inadının arxasında gizlənən bilməməlik və ya bilməməzliyindən irəli gələn bir cəhaləti də özündə daşıyır. O, həqiqəti görməməzlikdən gəlir, hətta ətrafındakıların ona əksini sübut etməsinə baxmayaraq, öz fikrində israr edir. Bu inadkarlığın kökü isə, özünü haqlı görməsindən, başqalarının fikirlərini qulaqardına vurmasından, eləcə də məlumat çatışmazlığından qaynaqlanır. Başqa sözlə, cəhlkar, özünün haqsızlığını anlamayan, ancaq özündən başqa hər kəsin səhv olduğunu düşünən birisidir.
Cəhlkarlığın bir tərəfi də özünü sübut etmək istəyidir. Belə insanlar tez-tez mübahisələrə girir və hətta öz haqsız olduqlarını başa düşsələr belə, bunu etiraf etməkdən imtina edirlər. Çünki etiraf etmək onların özünə inamlarını sarsıda bilər. Bu səbəbdən də cəhlkar insanlarla mübahisə etmək çətin və bəzən faydasız olur.
Ümumiyyətlə, "cəhlkar" sözü, sadəcə "inadkar" sözündən daha çox məna kəsb edir. O, inadkarlığın arxasında yatan cəhalət və özünü haqlı görmə hissinə işarə edir. Bu da sözün mənasını daha mürəkkəb və maraqlı edir.