Ceyranotu (lat. Stipa) – poaceae (dəənəli bitkilər) fəsiləsinə aid çoxillik ot bitkisidir. Adını incə, zərif görünüşündən, sanki ceyranın zərifliyini xatırladan quruluşundan almışdır. Dünyanın mülayim və subtropik iqlim zonalarında geniş yayılmışdır, xüsusilə quru, çəmənlik və yarımsəhra ərazilərində rast gəlinir. Minlərlə ildir ki, insan həyatında müxtəlif məqsədlər üçün istifadə olunmuşdur.
Ceyranotunun ən diqqətçəkən xüsusiyyəti uzun, nazik və bəzən tüklü qılçıqlarıdır. Bu qılçıqlar küləyin təsiri ilə asanlıqla yayılır və yeni ərazilərdə cücərməyə imkan yaradır. Bəzi növlərdə qılçıqlar o qədər uzun və sərt olur ki, heyvanların yununa və ya insan paltarına yapışaraq yayılma prosesinə kömək edir. Bu xüsusiyyət bitkinin geniş yayılmasına səbəb olan əsas amillərdəndir.
Ceyranotunun müxtəlif növləri vardır və onların hündürlüyü, qılçıqlarının uzunluğu və rəngi fərqlənir. Bəzi növləri dekorativ bitki kimi istifadə olunur, bəzilərinin isə toxumları heyvanlar üçün yem kimi əhəmiyyətlidir. Tarixən, ceyranotunun qılçıqları müxtəlif məqsədlər üçün istifadə edilmişdir; məsələn, fırça və səbət düzəltməkdə.
Müasir dövrdə ceyranotunun ekoloji əhəmiyyəti də araşdırılır. Torpağın eroziyasının qarşısını almaq və biomüxtəlifliyi qorumaqda rol oynadığı düşünülür. Beləliklə, ceyranotu sadə bir ot bitkisi deyil, təbiətin zərif və eyni zamanda möhkəm bir nümunəsidir, həm də insan həyatında müxtəlif formalarda istifadə edilmiş və istifadə edilməkdə davam edən bir bitkidir.