Canyandıran sifəti, bir insanın tapşırılan və ya öhdəsində olduğu işə, vəzifəyə qarşı göstərdiyi hədsiz səy və həvəsə işarə edir. Sadəcə olaraq işini yerinə yetirmək deyil, həmin işə öz canını, qəlbinin bir parçasını qatması mənasını verir. Bu, adi səylə, adi çalışqanlıqla deyil, daxili bir həvəs, ehtiras və məsuliyyət hissi ilə bağlıdır. Canyandıran insan işini sadəcə olaraq "bitmiş hesab etmir", o, işin nəticəsindən həzz alır, özünün əməyinin bəhrəsini görür və bundan qürur duyur.
Canyandıran insan, yalnız vəzifə borcunu yerinə yetirməklə kifayətlənmir, o, işə öz yaradıcılığını, təşəbbüsünü əlavə edir, daha yaxşı nəticələr əldə etmək üçün əlindən gələni əsirgəmir. Onun fəaliyyəti sadəcə olaraq "iş görmək" deyil, "işə can qoymaq", "işə ürək vermək" deməkdir. Bu cür insanlar ətrafındakılara ilham verərək, onlarda da işə olan həvəsi artırırlar.
Lüğətdəki "səyli, çalışqan" ifadələri canyandıranın mənasını qismən əks etdirir, amma onun tam mənasını ifadə etmir. Çünki "səyli, çalışqan" daha çox kəmiyyət göstəricisidir, halbuki "canyandıran" həm kəmiyyət, həm də keyfiyyət baxımından daha dərin və zəngin bir məna daşıyır. O, işə olan şəxsi münasibəti, daxili həvəsi, məsuliyyət hissi və əzmkarlığı əks etdirir.
Beləliklə, "canyandıran" sözü sadəcə bir işçinin səylərini deyil, onun işə olan hədsiz ehtirasını, səmimiyyətini, özünü tamamilə işə həsr etməsini ifadə edən, daha çox emosional və keyfiyyət xarakterli bir sifətdir. Bu sifət insanın daxili aləmini, işə olan münasibətini açıq şəkildə əks etdirir.