Canazar (fars. جنازه - canāze, "cansız beden, ceset" sözündən törəmişdir) sözü Azərbaycan dilində əsasən "cansız", "arıq", "zəif" və "sısqa" mənalarında işlənən bir sifətdir. Ancaq bu sadə təriflər sözün ifadə etdiyi gerçək mənanın tamlığını əks etdirmir. Canazar sözü sadəcə fiziki zəifliyi deyil, həm də daxili bir boşluğu, həyati enerjinin olmamasını ifadə edə bilər.
Bir canazar uşağın görünüşü yalnız arıqlıq və zəifliklə xarakterizə olunmur. Onun dərisi solğun, gözləri batıq, hərəkətləri ləng və sönüklüdür. Bu, sadəcə qidalanma çatışmazlığından deyil, eyni zamanda ciddi xəstəliklərdən, uzunmüddətli xəstəlikdən və ya ağır psixoloji travmadan sonra da baş verə bilər. Canazarlıq yalnız fiziki deyil, həm də ruhi tükənmənin bir əlaməti ola bilər.
Etimalogiyasına nəzər salsaq, sözün farsca kökü olan "canāze"nin "cansız bədən", "cəsəd" mənasını daşıdığını görürük. Bu, canazar sözünün mənasında müəyyən bir dərəcədə "ölümə yaxınlaşma", "həyat enerjisinin azalması" anlamını da ehtiva etdiyini göstərir. Bu səbəbdən canazar sözü bir çox hallarda sadəcə fiziki zəiflikdən daha çox, həyati qüvvənin itirilməsini ifadə edir.
Beləliklə, "canazar" sözünün təsviri daha geniş şəkildə fiziki zəiflik, arıqlıq, solğunluq, enerji tükənməsi, həyat qüvvəsinin azalması və hətta ölümə yaxınlaşma kimi müxtəlif mənaları əhatə edir. Sözün işlədilmə kontekstindən asılı olaraq bu mənaların bir və ya bir neçəsi ön plana çıxa bilər.