Cəlâl (ərəbcə جلال - calāl) sözü əzəmət, ehtişam, dəbdəbə və təmtəraq mənalarını özündə birləşdirən çoxşaxəli bir anlayışdır. Sadəcə görkəmli görünüşü deyil, həm də qüdrət, şərəf, ululuq və hürmeti əhatə edir. Cəlâl, bir cismin, hadisənin və ya şəxsin insanı heyran edən, təəccüb doğuran və hörmət hissi oyadan üstün xüsusiyyətlərini ifadə edir. Bu, səltənətli bir görünüş, gücün və nüfuzun aşkar təzahürü ola bilər, eyni zamanda daxili bir keyfiyyət, əzəmətli bir ruhun və ya ilahi bir varlığın əzəməti kimi də təsəvvür oluna bilər.
Lüğətlərdə verilən "büsat" mənası cəlalin zənginliyini, bol-bol olmasını, əhatə dairəsinin genişliyini vurğulayır. Yəni cəlâl sadəcə bir neçə xüsusiyyətlə məhdudlaşmır, əksinə, çoxlu üstün keyfiyyətlərin bir araya gələrək yaratdığı təsirdir. Bu baxımdan, cəlâl həm zahiri, həm də batini gözəlliyi, qüdrəti və əzəməti özündə birləşdirən kompleks bir anlayışdır.
Misal olaraq şeirdəki “Dağlarda nə calaldı; Ovçular macal aldı” misrasını nəzərdən keçirək. Burada “cəlâl” dağların möhtəşəmliyi, əzəmətli görünüşü və təbiətin qüdrətini ifadə edir. Bu möhtəşəmlik ovçuların belə təbiət qarşısında aciz qalmasını, öz güclərinin məhdudluğunu hiss etmələrini bildirir. Beləliklə, cəlâl sadəcə bir təsvir vasitəsi deyil, eyni zamanda əsərin əhval-ruhiyyəsini və ideyasını da formalaşdıran əsas elementlərdən biridir.
Qısacası, cəlâl sadəcə “dəbdəbə” və ya “təmtəraq” kimi dar mənalarla məhdudlaşmayan, daha çox dərinlik və mahiyyətə malik mürəkkəb bir anlayışdır. O, qüdrət, ehtişam, əzəmət, ululuq və şərəfi özündə birləşdirir və həm maddi, həm də mənəvi aləmə aid ola bilər.