Caduçuluq termini, Azərbaycan dilinin izahlı lüğətlərində sadəcə "cadugərlik" kimi izah olunsa da, konsepsiyası daha geniş və çoxşaxəlidir. "Caduçuluq" anlayışı mistik qüvvələrin, gizli biliklərin və supernormal qabiliyyətlərin istifadəsinə əsaslanan bir sıra praktik və inancları özündə birləşdirir. Bu, sadəcə sehrbazlıq və ya sehrlərlə məşğul olmaqdan uzaqdır.
Tarix boyu müxtəlif mədəniyyətlərdə caduçuluğun formaları və təfsiri dəyişiklik göstərmişdir. Bəzi cəmiyyətlərdə caduçuluq xeyirxah məqsədlərə, xəstəliklərin müalicəsinə, bəxtəvərliyin təmin edilməsinə yönəlib; digərlərində isə zərərverici sehrlər, lənətlər və sehrli vasitələrlə düşmənlərin məhv edilməsi kimi qaranlıq tərəfləri ön plana çıxmışdır. Hind mədəniyyətində qeyd olunduğu kimi, kahinlər tərəfindən icra olunan falçılıq, caduçuluq, cindarlığı (sehr- sehrbazlıq) və tilsimçilik sənətləri geniş yayılmışdır. Bu, caduçuluğun dini ayinlərlə, inanclarla və xalq təbabəti ilə sıx bağlı olduğunu göstərir.
Caduçuluqla bağlı inanclar və praktikalar, həmçinin, müxtəlif simvollar, sehrli əşyalar, ritual mərasimlər, təbii hadisələrin və canlıların sehrli qüvvələrə malik olması kimi etiqadları əhatə edir. Bu anlayış, insan təbiətinin qaranlıq və əlçatmaz tərəflərinə maraq göstərən, qeyri-adi hadisələri izah etməyə çalışan və həyatın gizli qüvvələri ilə bağlı suallara cavab axtaran bir insan fəaliyyətidir. Müasir dövrdə də caduçuluğa maraq azalmır, əksinə, müxtəlif formalarda yenidən canlanır və yeni təfsirlərə məruz qalır.
Beləliklə, caduçuluq sadəcə "cadugərlik" deyil, mistika, sehr, inanclar, ritual və praktikaların mürəkkəb bir qarışığıdır və onun təfsiri mədəniyyətə, dövrə və fərdi baxış bucağına görə dəyişə bilir.