Bürudət (ər. برودت - burūdat) sözü Azərbaycan dilində əsasən köhnəlmiş sayılsa da, ədəbiyyatda hələ də rast gəlinən, zəngin məna çalarlarına malik bir termindir. Sadəcə "soyuqluq" kimi tərcümə etmək onun ifadə etdiyi incəlikləri tam əks etdirmir.
Lüğətlərdə əsasən "soyuqluq", "soyuq" mənaları göstərilsə də, bürudət sadəcə fiziki soyuqluqdan daha çox, ətraf mühitin, havanın, və ya insan münasibətlərinin soyuq, sərt, qeyri-isti, hətta qorxulu və düşməncasına bir hiss-həyəcanını, atmosferini ifadə edir. M.Ə.Sabirin misalında olduğu kimi, bürudət şiddət, vəhşət, qorxu və ya kədər kimi duyğuların yarada biləcəyi sərt, üzülmüş bir mühitə işarə edir. Soyuğun fiziki təsiri ilə yanaşı, psixoloji və emosional soyuqluq, yadlaşma, qarşıdurma da nəzərdə tutula bilər.
Beləliklə, bürudəti sadəcə "soyuqluq" kimi tərcümə etmək onun ifadə etdiyi dramatik, qaranlıq və təsirli məna çalarlarını tam şəkildə əks etdirmir. Bu söz klassik Azərbaycan ədəbiyyatında müəyyən bir atmosferi, duyğu və ya hadisəni daha dəqiq və ifadəli şəkildə təsvir etmək üçün istifadə olunmuşdur. Ona görə də bürudətin mənasını dərk etmək üçün mətnin kontekstini nəzərə almaq lazımdır. Bürudət həm fiziki, həm də metaforik mənada işlənə bilər.
Müasir Azərbaycan dilində daha az istifadə olunmasına baxmayaraq, bürudət sözü dilin zənginliyinə, ifadə imkanlarının genişliyinə dəlalət edir və klassik ədəbiyyatımızın incəliklərini anlamaq üçün vacibdir. Onun dəqiq mənası kontekstdən asılı olsa da, ümumi mənada soyuqluq, sərtlik, qorxu, kədər və yadlaşmanın yaradıcısı bir atmosferi təsvir edir.