Bürküləşmə, "bürküləşmək" fellərinin törəməsi olub, əsasən iki əsas mənada işlənir. Birincisi və ən geniş yayılmış mənası ətrafa, bir şeyə, bir kəsə bürünmə, örtülmə, sarınma hərəkətidir. Bu, həm fiziki, həm də məcazi mənada baş verə bilər. Məsələn, qarlı dağları bürüyən buludlar, qaranlığı bürüyən gecə, və ya bir insanı bürüyən hüzün hissi bunlara nümunədir. Bu mənada bürkülmə, bir şeyin digəri ilə tam və ya qismən örtülməsini, onun görünüşünü dəyişməsini ifadə edir.
İkinci mənası isə daha çox bir hissin, bir vəziyyətin, bir duyğunun insanı əhatə etməsi, onun bütün varlığını ələ keçirməsi deməkdir. Bu, daha çox metaforik bir istifadədir. Məsələn, "Onu dəhşətli bir bürküləşmə bürüdü" cümləsində bürküləşmə, dəhşətin insanı tam olaraq əhatə etməsini, onu özünə məğlub etməsini ifadə edir. Bu mənada bürküləşmə, insanın daxili aləmini, əhval-ruhiyyəsini təsvir etmək üçün istifadə olunur və həmin duyğu və ya vəziyyətin gücünü, təsirini vurğulayır.
Bürküləşmənin həm fiziki, həm də metaforik istifadəsi, dilin zənginliyini və ifadə imkanlarını göstərir. Bu sözün mənası, kontekstdən asılı olaraq dəyişə bilsə də, hər iki halda da bir şeyin başqasını tam və ya qismən örtməsi, əhatə etməsi ideyası əsasında qurulur. Bürküləşmə sözü, poetik və bədii ədəbiyyatda daha çox təsviri ifadələr yaratmaq üçün geniş istifadə olunur və əsərlərə dərinlik və təsirlilik qatır.