Büküş sözü Azərbaycan dilinin zəngin leksikasında bir çox mənaları özündə əks etdirən maraqlı bir termindir. Əsasən, bir şeyin bükülməsi, qatlanması və ya qırışması ilə əlaqəli olaraq istifadə olunur.
Birinci mənası, bükülmənin forması, üsulu və ya tərzi ilə bağlıdır. Yəni, bir şeyin necə büküldüyünü, hansı texnikayla qatlanıldığını ifadə edir. Misal üçün, bir sənət əsərinin, xalçanın, kağızın və ya parçanın büküşü onun dizaynını, naxışını və estetikasını müəyyənləşdirə bilər. Bu mənada büküş, həm də müəyyən bir bükülmə texnikasını, məsələn, origami sənətindəki mürəkkəb qatlanma üsullarını ifadə edə bilər.
İkinci mənası isə daha konkret və həyatımızda daha tez-tez rast gəldiyimiz bir mənadan ibarətdir: bir şeyin qırışmış, bükülmüş və ya qatlanmış yeri; qırış. Bu mənada paltarın büküşü, dərinin qırışları, torpağın qırışıqları kimi ifadələr gündəlik danışığımızı zənginləşdirir. Bu büküşlər həm təbii proseslərin (məsələn, yaşlanma, quruma) nəticəsi ola bilər, həm də xarici təsirlərin (məsələn, əzmə, sıxma) nəticəsi.
Ümumilikdə, "büküş" sözünün mənası kontekstdən asılı olaraq dəyişsə də, əsasən hər iki mənası da bir şeyin üçölçülü formasındakı dəyişiklikləri, qırışları və qatlanmaları ifadə edir. Bu sadə sözün arxasında gizlənən bu çoxcəhətlilik onu daha da maraqlı edir.