Büğz (ər. بغض) sözü Azərbaycan dilində kin, ədavət, acıq, nifrət mənalarında işlənir. Lüğətlərdəki qısa izahı, bu mürəkkəb duyğunu tam əhatə etmir. Büğz sadəcə bir anlıq qıcıqlanma deyil, daha dərin, davamlı və bəzən zəhərli bir hissidir. Kəskin bir qınaqdan doğa bilər, ya da uzun müddətli anlaşılmazlıqların, haqsızlıqların nəticəsi ola bilər.
Büğz, ürəkdə gizli qala bilər, amma özünü açıq şəkildə ədavət, kinayə, hətta açıq düşmənçilik kimi göstərə bilər. Bu duyğu, insanın davranışlarını, qərarlarını, hətta sağlamlığını da mənfi təsir edə bilər. Büğzün əsas səbəbi adətən haqsızlıq, inciklik, xəyanət və ya aldanma hissləridir. Üstəlik, bu hissin qarşılıqlı olması daha da böyük fəlakətlərə yol açır. Büğzün əsarətində qalan insan, həyat enerjisini mənfi hisslərə sərf edərək, özünün və ətrafındakıların rifahını pozur.
Səməd Vurğun Şirvaninin misrasında göstərildiyi kimi, iki ağıllı insan arasında buğz yer almamalıdır. Ağıl və müdriklik, münaqişələri həll etmək, anlaşılmazlıqları aradan qaldırmaq üçün əsas vasitələrdir. Büğzdən azad olmaq üçün özümüzlə və ətrafımızdakılarla səmimiyyətlə söhbət etmək, güzəştə getmək və bağışlamağı öyrənmək vacibdir. Çünki buğz, həm ruhani, həm də fiziki sağlamlığımıza zərər verir. Ona görə də, bu hissdən uzaq durmaq və ya ondan azad olmaq üçün çalışmalıyıq.
Büğzün müxtəlif səviyyələri mövcuddur: bir anlıq qıcıqlanmadan tutmuş, nifrətə və intiqama qədər. Bu duyğunun intensivliyi və təzahür formaları insanın xarakterindən, tərbiyəsindən və həyat təcrübəsindən asılıdır. Büğzün mənfi təsirlərindən qorunmaq üçün özümüzü idarə etməyi, emosional intellektini inkişaf etdirməyi və başqalarını başa düşməyi öyrənməliyik.