Buyuruqçu sözü, Azərbaycan dilinin izahlı lüğətlərində sadəcə "bax buyruqçu" kimi qeyd olunsa da, mənasını daha geniş və dəqiq şəkildə izah etmək mümkündür. Bu söz, əsasən, əmr və göstəriş verməkdən, başqalarına hökmranlıq etməkdən, öz iradəsini digərlərinin iradəsinə üstün tutmaqdan zövq alan, özündən asılı olanlara qarşı sərt və əmrləri yerinə yetirilməsini tələbkarlıqla izləyən şəxsi təsvir edir.
Buyuruqçu olmaq, həm də müəyyən bir səlahiyyətə, vəzifəyə və ya mövqeyə sahib olmaqla bağlı ola bilər. Məsələn, bir rəhbər, hərbi komandir və ya müəllim öz işinin tələblərini yerinə yetirmək üçün əmrlər verə bilər. Lakin buyuruqçu, bu əmrləri verilən vəzifənin tələbi kimi deyil, öz həddindən artıq hakimiyyət həvəsinin ifadəsi olaraq verir. Belə şəxslər həmişə əmr verməyi üstün tuturlar, təklif verməyə və ya razılaşmaya meyl etmirlər.
Buyuruqçu şəxsiyyətinin mənfi cəhətləri daha çox önə çıxır. Onlar öz istəklərini yerinə yetirməyən insanlara qarşı sərt, hətta aqressiv ola bilərlər. Empatiya qabiliyyəti zəif, başqalarının hisslərinə biganədirlər. Hətta öz səlahiyyətlərini aşaraq əmr verməyə cəhd edə bilərlər. Bu cür davranış, ətrafdakılarla münasibətlərin korlanmasına, etibarsızlığa və narahatlığa səbəb olur.
Qısacası, buyuruqçu, özündən asılı olan insanlara qarşı avtoritar, həddindən artıq tələbkar və empatiyadan məhrum olan şəxsiyyət tipidir. Onların davranışları çoğunlukla mənfi nəticələrə gətirib çıxarır və ətrafındakılarla sağlam münasibətlər qurmağa mane olur. Lüğətdəki qısa izahdan fərqli olaraq, bu sözün arxasında daha mürəkkəb bir psixoloji profil gizlənir.