Burğulanma sözü "burğulanmaq" fellərinin məsdər forması olub, əsasən dərin bir hissin, duyğunun, həyəcanın və ya narahatlığın içəridə, insanın qəlbində, ruhunda güclü şəkildə qaynamağı, coşmasını, təsirini bildirir. Bu, sadəcə bir emosional hərəkət deyil, daha çox daxili bir fırtınanın, təzyiqin, özünü göstərməyə çalışan duyğuların ifadəsidir.
Burğulanma, qəfil və gözlənilməz baş verə biləcəyi kimi, tədricən, artan bir şiddətlə də özünü göstərə bilər. Bu duyğu, sevinc, kədər, qorxu, həyəcan, və ya hətta qisas kimi müxtəlif emosional vəziyyətlərlə müşayiət oluna bilər. Məsələn, böyük bir sevinc insanı içdən burğuladığı kimi, dərin bir kədər də eyni təsiri yarada bilər. Hər iki halda, bu duyğu insanın daxili dünyasında güclü bir təsir qoyur və bəzən fiziki əlamətlərlə də özünü göstərir (məsələn, ürək döyüntüləri, əllərin tərləməsi).
Burğulanmanın ifadə etdiyi hisslərin intensivliyi və təbiəti insanın fərdi xüsusiyyətlərindən, yaşantılarından və o anki vəziyyətindən asılıdır. Bəzi hallarda burğulanma qısa müddətli olur, bəzilərində isə uzun müddət davam edə bilər, hətta insanın davranışlarına və həyatına təsir edə bilər. Ədəbiyyatda burğulanma, qəhrəmanların daxili dünyalarını, emosional vəziyyətlərini ifadə etmək üçün tez-tez istifadə olunan bir vasitədir.
Beləliklə, burğulanma sadəcə bir söz deyil, insanın daxili aləminin zənginliyini, duyğuların mürəkkəbliyini və gücünü ifadə edən dərin bir məna daşıyır. Bu, sözün əsl mənasında, insanın ruhunun coşması, daxili dünyasının fırtınasıdır.