Buxurdan (ərəbcədən) - köhnəlmiş bir söz olaraq, içərisində buxur yandırmaq üçün istifadə edilən kiçik bir qabı bildirir. Bu qablar, ətirli maddələrin yandırılması ilə ətrafa xoş ətir yaymaq məqsədilə hazırlanırdı və müxtəlif materiallardan, məsələn, gil, metal, ağac və ya qiymətli daşlardan düzəldilirdi.
Buxurdanların tarixi qədim dövrlərə, hətta eramızdan əvvəlki dövrə qədər uzanır. Müxtəlif mədəniyyətlərdə dini ayinlərdə, mərasimlərdə və ya sadəcə evləri ətirli etmək üçün geniş istifadə olunmuşdur. Misirlilər, Yunanlar, Romalılar və Şərq ölkələrinin əhalisi buxurdanlardan bəhrələnmiş, onlara müxtəlif formalar və dizaynlar vermişlər.
Buxurdanların formaları və ölçüləri çox müxtəlifdir. Bəziləri sadə və kiçik, bəziləri isə mürəkkəb naxışlarla bəzədilmiş və böyük ola bilər. Materiallarına görə də fərqlənirlər: sadə gil buxurdanlardan tutmuş, qiymətli metallardan və ya nəfis daşlardan hazırlanmış zərif əsərlərə qədər müxtəliflik müşahidə olunur. Bəzi buxurdanların üzərində dini simvollar və ya həndəsi naxışlar həkk olunmuşdur ki, bu da onların mədəni və dini əhəmiyyətini vurğulayır.
Bu gün də buxurdanlar, xüsusilə də ətir və aromaterapiya həvəskarları arasında populyarlıq qazanmışdır. Müasir buxurdanlar müxtəlif dizayn və materiallardan hazırlanır, lakin əsas funksiyası – ətrafa xoş ətir yaymaq – dəyişməz qalır. Beləliklə, buxurdan sadə bir qabdan daha çox, qədim bir mədəniyyətin və incəsənətin bir parçasıdır.