Böyük-böyük sözü Azərbaycan dilində zərf və sifət kimi işlənən maraqlı bir leksik vahiddir. Əsas mənası "yekə-yekə", "lovğalovğa" olmaqla yanaşı, daha çox kontekstə bağlı olaraq fərqli nüanslar da daşıyır.
Zərf kimi istifadə edildikdə, "böyük-böyük danışmaq" ifadəsində olduğu kimi, hərəkətin həcmini, miqyasını və ya şiddətini vurğulayır. Bu halda, danışmanın həddindən artıq, özü-özünə yaraşmayan şəkildə böyük-böyük, lovğalıqla, qabarıqlıqla aparılmasını bildirir. Sadəcə "böyük" sözünün təkrarı ilə əldə edilən bu ifadə, əslində "böyükməzəmətli", "özündən böyük göstərməyə çalışan" kimi mənaları da özündə əks etdirir.
Sifət kimi istifadə zamanı isə "böyük-böyük daşlar" və ya "böyük-böyük evlər" kimi ifadələrdə olduğu kimi, həm böyüklüyü, həm də çoxluğu eyni anda göstərir. Bu mənada, söz bir çox eyni tipli böyük əşyanın və ya obyektin mövcudluğunu vurğulayır. Yəni, sadəcə "böyük" deyilməsi ilə kifayətlənməyib, həm ölçüsünün, həm də sayının çoxluğunu ifadə etmək üçün "böyük-böyük" ifadəsi işlədilir. Bu istifadədə, əşyaların yalnız ölçüsü deyil, həm də sayca çoxluğu təəssüratını yaradır.
Beləliklə, "böyük-böyük" sözü sadə bir təkrar deyil, mənasını zənginləşdirən, ifadəyə yeni bir çalar qatan və dilçilik baxımından maraqlı bir leksik vahiddir. Onun mənası, kontekstdən asılı olaraq, həm miqyasın, həm də kəmiyyətin vurğulanmasını özündə birləşdirir.