Bozartı sözü Azərbaycan dilində əsasən iki mənada işlənir. Birincisi, fiziki bir təsvir olaraq, boz rəngin solğun, açıq, nəzərə çarpan dərəcədə solmuş bir formasıdır. Bu mənada bozartı, sadəcə "boz"dan fərqli olaraq, rəngin təravətsizliyini, sönüklüyünü vurğulayır. Təsəvvür edin: yeni boyanmış bir divarın boz rəngi ilə uzun illər küləyə, günəşə məruz qalmış bir evin bozartı rəngi arasındakı fərqi. İkincisi isə, uzaq məsafədə çılpaq gözə boz rəngdə görünən bir cisim, məkan və ya hadisəni ifadə edir. Bu mənada, bozartı daha çox mücərrəd bir təsvirdir. Məsələn, dumanlı bir səhər, uzaqdakı dağlar bozartı kimi görünə bilər; və ya qaranlıqda gözlərə çatan uzaq bir kənd bozartı görünüşündə ola bilər. Beləliklə, bozartı sadəcə bir rəng deyil, həm də məsafə, zəif işıqlandırma və ya havanın şəraiti ilə əlaqəli bir vizual təsvirdir.
Bozartı sözünün maraqlı tərəfi onun ifadə etdiyi mücərrəd hisslərdədir. "Boz" sözü neytral olsa da, "bozartı" sözü bir qədər melanxolik, dəyişkən və ya hətta tərk edilmiş bir mənzərəni təsəvvür etməyə səbəb olur. Bu, rəngin özü ilə yanaşı, onunla əlaqəli hisslərin də ifadə olunmasına imkan verir. Uzaqdakı bozartı dağlar bir növ əlçatmazlığı, sükunu, tərk edilmişliyi simvolizə edə bilər. Bu, sözün sadəcə bir rəng ifadəsindən çox, bədii təsvir üçün potensial ehtiva etdiyini göstərir.
Qısaca, bozartı sözü, "boz" sözünün daha zəngin və çalarlı bir ifadəsidir. O, həm dəqiq bir rəng təsviri, həm də uzaqdan görünən cisimlərin mücərrəd bir təsviri kimi işlədilərək, Azərbaycan dilinin ifadə imkanlarını genişləndirir.