Bizəval (fars. bi… və ər. zəval) sifəti, əsasən fars və ərəb dillərindən gələn "bi-" (mənası yoxlamaq, inkar etmək) və "zəval" (mənası tükənmək, yox olmaq, məhv olmaq) morfemlərindən əmələ gəlmişdir. Bu sözün mənası "zavalsız", "məhv olmayacaq", "tükənməyəcək" kimi tərcümə edilə bilər. Lüğətlərdəki sadə təriflərin kənara çıxaraq daha geniş izah etsək, bizəval anlayışı sabitlik, daimiyyət və əbədilik kimi keyfiyyətləri ifadə edir.
Bizəval olan bir şey zamanın təsirinə məruz qalmır, dəyişməz və əbədi qalır. Bu, həm maddi, həm də mənəvi varlıqlar üçün istifadə oluna bilər. Məsələn, bir dağ silsiləsini bizəval adlandırmaq olar, çünki o, uzun müddət ərzində qalır və təbii proseslər nəticəsində məhv olma ehtimalı azdır (əlbəttə, geoloji vaxt miqyasında). Lakin, bizəval daha çox mənəvi anlayışlarla əlaqələndirilir: əbədi sevgi, ədalət, həqiqət kimi dəyişməz prinsiplər bizəval anlayışına yaxındır.
Tarixi kontekstdə, bizəval anlayışı ilahi keyfiyyətlərlə sıx bağlıdır. Əbədi olan Allahın özünün keyfiyyəti kimi qəbul edilən bizəval, insanlara Allahın dəyişməzliyi və əbədiyyəti barədə düşünməyə təkan verər. Bu söz, həm də insanın əbədi həyatı və ya əbədi bir varlığın mövcudluğu ideyasını ifadə etmək üçün istifadə oluna bilər. Beləliklə, bizəval sadəcə bir söz deyil, həm də dərin fəlsəfi və dini mənalar ehtiva edən bir anlayışdır.
Qısacası, bizəval sözü, sadəcə "davamlı" və "yox olmayan" deyil, daha geniş mənada əbədiyyəti, dəyişməzliyi və əbədi həyatı ifadə edən bir anlayışdır. Bu sözün istifadəsi, mətnə fəlsəfi bir dərinlik qatır və onun ifadə etdiyi kontekstdən asılı olaraq müxtəlif mənaları ortaya çıxara bilər.