Bintləmə, "bintləmək" fellərinin məsdər formasıdır. Azərbaycan dilində bu söz əsasən qədim və ya köhnəlmiş üslubda işlənərək, bir şeyin ətrafını, səthini nazik bir təbəqə ilə örtmək, bürümək, yapışdırmaq mənalarını verir. Bu örtük, bəzən incə bir materialdan (məsələn, yapışqanlı bir kətan parçası, incə bir kağız təbəqəsi) hazırlana bilər, bəzən də xırda hissəciklərdən (məsələn, toz, boya) təşkil oluna bilər.
Məsələn, bir əsəri qorumaq üçün ona xüsusi bir maye ilə bintləmək olar. Ya da köhnə bir əşyanın səthini yeniləmək üçün onu bintləmək üsulundan istifadə etmək olar. Bintləmə prosesi adətən incəlik və dəqiqlik tələb edir. Çünki əsas məqsəd materialın səthinə zərər vermədən onu qorumaq və ya bəzəməkdir. Bu baxımdan, bintləmə həm praktiki, həm də estetik bir funksiya yerinə yetirir.
Etimoloji baxımdan, sözün kökü qədim türkcə "bint" sözünə (incə material, qat, təbəqə mənalarında) gedib çıxır. Bintləmək fellərinin istifadə sahəsi zamanla daralsa da, ədəbiyyatda və xalq dilində xüsusi bir təsvir yaratmaq üçün bu sözə hələ də rast gəlmək olar. Mütəxəssislər müəyyən obyektlərin restavrasiyasında bintləmə texnikasından istifadə edirlər. Bu texnika öz əhəmiyyətini tarixi abidələrin və sənət əsərlərinin qorunub saxlanılmasında saxlayır.
Ümumiyyətlə, "bintləmə" sözü fərqli kontekstlərdə fərqli nüanslar daşıya bilər. Lakin əsas mənası həmişə bir şeyin səthinə incə bir təbəqənin yapışdırılması, örtülməsi kimi anlaşılmalıdır. Bu anlayış, əsərlərin restavrasiyası və qorunması məsələlərində xüsusilə əhəmiyyətlidir.