Binişan (fars. بنیشان) sifəti olaraq əsasən "nişansız", "əlamətsiz", "izsiz", "görünməz" mənalarını ifadə edir. Klassik fars dilindən gələn bu söz, Azərbaycan dilində əsasən gizlilik, aşkar olmamazlıq və ya bir şeyin mövcudluğunun sübutunun olmaması kimi hallarda istifadə olunur. Sadəcə "nişansız" olmaqdan daha çox, bir gizli mövcudluq, ya da bir hadisənin izsiz, səssizcə baş verməsi təəssüratını yaradır.
Sözün "itkin", "gizli" mənaları da var, lakin bu mənalar daha çox kontekstə bağlıdır. Məsələn, "binişan bir yol" deyərkən, həm tapılması çətin, həm də izsiz, əlamətsiz bir yolu ifadə etmiş olarıq. Burada həm izsiz olması, həm də tapılmasının çətinliyi vurğulanır. Əgər sadəcə "gizli yol" desək, yalnız gizliliyə diqqət çəkilər, lakin "binişan yol"da gizlilik əlavə olaraq izsiz olmaqla da tamamlanır.
Ağız ədəbiyyatında və folklor nümunələrində tez-tez rast gəlinən "binişan" sözü, əfsanəvi varlıqların, hadisələrin və ya yerlərin təsvirində istifadə edilərək onlara sirli bir hava qatır. Məsələn, "binişan bir qəsr" ifadəsi, həm görünməz, həm də əfsanəvi bir qəsri təsəvvürümüzə gətirir. Bu mənada, söz sadəcə bir söz deyil, həm də əsərin üslubuna və atmosferinə töhfə verən bir bədii vasitə rolunu oynayır.
Ümumiləşdirərkən, "binişan" sözü, sadəcə "nişansız"dan daha geniş bir məna spektrinə malikdir. O, bir şeyin izsiz, əlamətsiz, gizli və bəzən də tapılması çətin olmasını ifadə edən, ədəbiyyatda və xüsusilə də xalq yaradıcılığında əhəmiyyətli rol oynayan bir söz olaraq qalır.