Biməzə (fars.ca) sifət. Bu söz, əsasən dad duyğusuna istinad edərək, iki əsas mənada işlənir:
1. Fiziki Biməzəlik: Dad qönçələrinin qıcıqlanmasına səbəb olmayan, heç bir şirin, turş, acı, duzlu və ya digər dadı özündə ehtiva etməyən, tamamilə dadsız olan şeylər üçün işlədilir. Misal üçün, "Bu su biməzədir" deyərkən suyun heç bir dadının olmadığını bildiririk. Bu mənada biməzəlik, sadəcə olaraq dadın olmaması deməkdir və mənfi bir konnotasiya daşımamalıdır. Ancaq bəzi hallarda, məsələn, yeməyin dadsızlığı, "biməzə" sözü ilə ifadə olunarkən mənfi bir qiymətləndirmə bildirə bilər.
2. Məcazi Biməzəlik: Daha geniş yayılmış və daha çox işlənən mənası isə məcazi mənasıdır. Bu mənada "biməzə" sözü boş, mənasız, maraqsız, cansıxıcı, səthi və ya əhəmiyyətsiz şeylər üçün işlənir. Məsələn, "biməzə söhbət", "biməzə zarafat", "biməzə film" ifadələrində söhbətin, zarafatın və ya filmin maraqsız, əyləncəsiz və ya cansıxıcı olduğunu ifadə edirik. Bu mənada, "biməzə" sözü mənfi bir qiymətləndirmə, hətta tənqid ifadə edir. "Şit" və "duzsuz" kimi sözlərlə sinonim kimi istifadə olunur, lakin "şit"dən daha yumşaq, "duzsuz"dan isə daha geniş bir məna kəsb edir.
Qısacası, "biməzə" sözünün işlənmə konteksti, onun fiziki və ya məcazi mənada işləndiyini müəyyən edir. Hər iki halda da əsas xüsusiyyət, bir növ "əskiklik", ya dadın olmaması, ya da mənanın, marağın, əhəmiyyətin olmamasıdır.