Biməna (fars. bi… və ər. məna) sifət və zərf olaraq işlənir. Əsas mənası "mənasız"dır. Sözün özündən də göründüyü kimi, iki hissədən təşkil olunub: "bi" (mənası yoxdur, olmamış) və "məna" (məna, məzmun). Beləliklə, biməna həm bir sözün, həm də bir söhbətin, ümumiyyətlə, istənilən nitqin mənasız, anlaşılmaz, boş və ya əsassız olmasını bildirir.
Lüğətlərdə sadəcə "mənasız" kimi izah olunsa da, biməna sözünün daha incə mənaları da vardır. Məlumatın çatdırılma formasının anlaşılmazlığı ilə yanaşı, nitqin arxasında gizlənən məqsədin olmaması, sözlərin boş yerə deyilməsi, yalnız səs-küy çıxarmaq üçün söylənilməsi də biməna anlayışına aiddir. Mütləq yanlış və ya səhv məlumat ötürməyə bilər, amma əsas məqsəd məlumat ötürmək deyil, başqa bir niyyət ola bilər.
Misal olaraq, "biməna söhbət" deyərkən, söhbətin mənasız boş söhbət olduğunu ifadə edirik. "Biməna söz" isə həm sözün özünün mənasızlığını, həm də onun kontekstdə mənasız işlədilməsini bildirə bilər. Ağa Kərim xan nümunəsində isə "biməna danışırsan" ifadəsi, söhbət ərzində söylənilən sözlərin məqsədsiz və ya hədəfə çatmayan, əsassız olduğunu göstərir.
Beləliklə, biməna sözü sadəcə "mənasız" olmaqdan daha geniş bir məna daşıyır və nitqin məzmunundan daha çox onun funksiyasını, arxasındakı niyyəti sual altına alır. Sözün istifadə edildiyi kontekstdən asılı olaraq, tənqid, incimə, ya da sadəcə bir müşahidə ifadə edə bilər.