Biqüsur sözü farsca "bi" (bə- - mənasını inkar edən ön ek) və ərəbcə "qüsur" (qüsür - nöqsan, çatışmazlıq) sözlərindən əmələ gəlmiş mürəkkəb bir sözdür. Bu, sözün etimologiyasını açıq şəkildə göstərir və mənasını daha yaxşı anlamağa imkan verir. Yəni, biqüsur "nöqsansız", "çatışmazlıqsız" mənasını verir.
Lüğətlərdəki təriflərin əhatə etdiyi iki əsas məna mövcuddur:
1. Nöqsansızlıq, kamillik: Bu mənada biqüsur sözü bir şeyin, hadisənin və ya şəxsin heç bir nöqsanı, çatışmazlığı olmadığını, mükəmməl olduğunu bildirir. Məsələn, "biqüsur işləmə", "biqüsur gözəllik", "biqüsur bir insan" ifadələrində olduğu kimi. Bu məna, sözün əsas, həqiqi mənasına daha yaxındır.
2. Şübhəsiz, yəqin, əminlik: İkinci mənada biqüsur sözü bir şeyin doğruluğuna, gerçəkliyinə olan tam əminliyi, şübhəsizliyi ifadə edir. Məsələn, "biqüsur bilirəm ki...", "biqüsur əminəm" kimi cümlələrdə olduğu kimi. Bu məna, birinci mənadan məcazi olaraq törəmişdir. Çünki tam əmin olduğumuz bir şey, hər hansı bir şübhə və ya nöqsandan azad olur. Bu isə bir növ "mənəvi kamillik" və ya "mənəvi nöqsansızlıq" kimi də qəbul edilə bilər.
Misal olaraq, verilən şeir parçasında "Bu gələn cümə biqüsurü güman; Sizə inzal eylərəm baran" misrasında "biqüsur" sözü ikinci mənada - "şübhəsiz" və ya "yəqin" mənasında işlənir. Şair, gələn cümə yağış yağacağına şübhəsiz olduğuna işarə edir.
Beləliklə, biqüsur sözü zəngin bir mənaya malik olub, həm konkret, həm də məcazi mənalarda istifadə edilə bilər. Onun əsas mənasını dərk etmək, müxtəlif kontekstlərdə düzgün təfsir etmək üçün vacibdir.