Bikaralaşmaq felləri, əsasən köhnəlmiş sayılan bir söz olaraq, bir şeyin və ya bir halın istənilən qaydada gərəksiz, lazımsız, faydasız bir vəziyyətə düşməsini, xarablaşmasını, pisləşməsini və ya tamamilə dəyərsizləşməsini ifadə edir. Sadəcə "xarab olmaq"dan fərqli olaraq, bikaralaşmaq daha çox bu prosesin tədricən, yavaş-yavaş və qeyri-iradi baş verməsini vurğulayır. Bu prosesin nəticəsi, əşyanın və ya vəziyyətin funksiyasını itirərək, heç bir məna kəsb etməməsidir. Köhnə, istifadə olunmayan bir maşının bikaralaşması, bir binanın təmirsiz qalıb aşınması, bir layihənin ləğv olunub unudulması buna misal ola bilər.
Sözün etimologiyasına nəzər salsaq, "bikar" (yararsız, faydasız) və "-laşmaq" (bir hala düşmək) şəkilçilərinin birləşməsindən əmələ gəldiyini görərik. Bu, sözün mənasını daha aydın şəkildə ortaya qoyur. "Bikaralaşmaq" feli, sadəcə fiziki bir xarablaşmanı deyil, həm də mənəvi, intellektual və ya sosial bir tənəzzülü ifadə edə bilər. Məsələn, bir insanın hədəflərini itirməsi, həyatdan bezməsi və apatiyaya qapılması da bikaralaşmanın bir təzahürü kimi qəbul edilə bilər. Bu mənada, söz, "vecsizləşmək" mənasını daha da genişləndirir və daxili bir boşluğun, məqsədsizliyin əlaməti kimi də şərh oluna bilər.
Beləliklə, "bikaralaşmaq" sözü, sadəcə bir lüğət mənasından kənara çıxaraq, daha geniş bir kontekstdə, tədricən dəyərsizləşmə, funksiyasını itirmə, apatiya və məqsədsizliyi əks etdirən daha rəmzi bir məna da kəsb edir. Bu səbəbdən, köhnəlmiş olsa da, hələ də ədəbi dildə özünəməxsus bir yeri və ifadə qüvvəsi saxlayan bir sözdür.