Biintiha (fars. bi… və ər. intiha) sözü əslində iki kökdən – fars dilindən olan "bi" (bəzi hallarda məhdudlaşdırma, intensivlik bildirən ön ek) və ərəb dilindən olan "intiha" (son, qurtuluş, sona çatma) sözlərindən əmələ gəlmiş bir birləşmədir. Lüğətlərdə sadəcə "İntəhasız, sonsuz; son dərəcə, lap çox" kimi tərcümə edilməsi, bu zəngin etimoloji tarixini tam əks etdirmir.
Biintiha, sadəcə "çoxluq" və ya "sonsuzluq" mənasından daha çox bir şey ifadə edir. O, bir hadisənin, vəziyyətin və ya keyfiyyətin "son dərəcədə böyük", "həddindən artıq", "həddi-büluğa çatmış" olmasını ifadə edir. Bu, kəmiyyət baxımından çoxluğu deyil, daha çox keyfiyyət baxımından intensivliyi, həddini aşmanı bildirir. Məsələn, "biintiha əzab" deyərkən, sadəcə çox əzabdan deyil, həddindən artıq, dözülməz, dözülməz dərəcədə güclü əzabdan danışılır.
Verilən nümunədəki "xüsusilə düşdüyü bəladan … xilas olub, divan xatirəsindən qurtulmasına" ifadəsi də biintiha sözünün mənasını daha yaxşı izah edir. Burada, bəlanın və ya divan xatirəsinin (pis xatirənin) "biintiha" olması, onun sonsuz və ya kəmiyyətcə çoxluğundan daha çox, həddindən artıq şiddətli, təsirli, unutulmaz olmasını ifadə edir. Yəni, bu bəla və ya xatirə o qədər dərin izlər buraxmışdır ki, ondan xilas olmaq, yaxud unutmaq çox çətin olmuşdur.
Beləliklə, biintiha sözü, sadəcə lüğətlərdəki qısa tərifdən daha çox məna daşıyır. O, bir hadisənin, keyfiyyətin və ya hissin həddini aşmasını, şiddətini, təsir gücünü ifadə edən, dərinlik və intensivliyi önə çəkən bir ifadədir. Bu sözün istifadəsi, yazıda daha təsirli və emosional bir dil yaratmaq üçün əlverişlidir.