Biiqrar sözü farsca "bi" (bi-) və ərəbcə "iqrar" (etiraf, qəbul, razılıq) sözlərindən əmələ gəlmiş bir sifətdir. Əsas mənası "iqrar etməyən", "sözünün üstündə durmayan" deməkdir. Lakin bu sadə tərif sözün ifadə etdiyi mənfi keyfiyyətlərin tam dərinliyini əks etdirmir.
Biiqrar insan, verdiyi sözlərdən dönən, vədlərinə əməl etməyən, etibarsız bir şəxsdir. Onun sözlərinə etibar etmək çətin, hətta təhlükəlidir, çünki o, özünün maraqları naminə hər an sözündən dönə bilər. Bu, sadəcə olaraq vədə xəyanət etməkdən də çox dərin bir məna daşıyır. Biiqrar insan öz sözlərinin ağırlığının fərqində deyil, ya da bilərəkdən yalan danışır və başqalarını aldadır.
Biiqrarlıq, etimadın əsasını sarsıdan bir xüsusiyyətdir. Belə bir insanla münasibətlər qurmaq çətindir, çünki onun sözlərinə etibar etmək mümkün deyil. Bu, həm şəxsi, həm də işgüzar münasibətlərdə böyük problemlər yarada bilər. Biiqrar insan, həmçinin, ətrafındakılar tərəfindən hörmətsizliklə qarşılaşır və tez-tez təcrid olunur.
Biiqrara sinonim kimi "dəyişkən", "əqidəsiz", "yalançı", "dönük", "sözsüz" kimi sözləri göstərmək olar. Ancaq biiqrar sözü bu sözlərdən daha güclü bir mənfi anlam yükü daşıyır və insanın etibarsızlığını daha kəskin ifadə edir. Sözün kökü olan "iqrar" sözünün özündəki etiraf və razılıq mənası ilə ziddiyyət təşkil edərək, biiqrarın mənasını daha da dərinləşdirir.