Bihəya sözü farsca "bi" (olmayan) və ərəbcə "həya" (utancaqlıq, təmkin, iffət) sözlərindən əmələ gəlmiş mürəkkəb bir sözdür. Lüğətlərdə əsasən "həyasız", "utanmaz" kimi tərcümə olunsa da, mənası daha geniş və çox qatlıdır.
Sadəcə "utanmamaq"dan kənara çıxan bihəya, şəxsi hüdudları tanımamağı, etik qaydalara məhəl qoymamağı, əxlaqsızlığı və hətta cəsarət həddini aşan davranışı da özündə ehtiva edir. Utanmazlıq bihəyanın yalnız bir əlamətidir; bihəya olan kəs həmçinin özünü və ətrafdakıları düşünməyən, sosial normaları pozmaqdan çəkinməyən bir insandır.
Misal olaraq, verilən sitatda "bihəya qardaş" ifadəsi sadəcə utanmazlığı deyil, həm də qardaşının əxlaqsız hərəkətlərinə, başqasının ailəsinə qarışmasına işarə edir. Bu isə bihəyanın daha geniş bir kontekstdə nəzərə alınmalı olduğunu göstərir.
Müasir Azərbaycan dilində bihəya sözü əsasən mənfi kontekstdə işlənir və həyasızlığı, əxlaqsızlığı ifadə edir. Lakin sözün etimologiyasına və tarixi kontekstə nəzər saldıqda, onun daha çox qatı bir məna daşıdığı aydın olur.