Bihədd (fars. bi… və ər. hədd) sifət. Həddi-hüdudu olmayan, ölçüsü və miqdarı müəyyən edilməyən, sonsuz, sərhədsiz, nəhayətsiz, çoxlu, aşılmaz. Kimi zaman şiddəti, miqdarı və ya dərəcəsi ilə seçilən şəxsiyyətləri, hadisələri, hissləri təsvir etmək üçün işlədilir.
Sözün etimologiyasına nəzər salsaq, "bi" fars mənşəli olub "qeyri", "yox", "olmadan" mənasını verir. "Hədd" isə ərəb sözü olub "sərhəd", "həcm", "ölçü", "məhdudiyyət" mənalarını ifadə edir. Beləliklə, "bihədd" sözünün tam mənası "həddi olmayan", "sərhədsiz", "məhdudiyyətsiz" kimi başa düşülə bilər.
Füzuli misalında olduğu kimi, "bihədd" sözü əksər hallarda mənfi bir kontekstdə, kədər, qəm, əzab kimi mənfi hissləri və ya çətinlikləri təsvir etmək üçün istifadə olunur. Misalda "bihədd qəm" ifadəsi, qəmin həddini aşan, nəhayətsiz və dözülməz olduğunu vurğulayır. Lakin, müsbət mənalarda da işlədilə bilər. Məsələn, "bihədd sevgisi" ifadəsi sonsuz, həddindən artıq böyük sevgidən bəhs edə bilər. Ancaq bu istifadə üslub baxımından daha az rast gəlinir.
Ümumilikdə, "bihədd" sözü dilin ifadə imkanlarını zənginləşdirən, güclü təsir bağışlayan və həddən artıq hər hansı bir şeyi vurğulamaq üçün münasib bir ifadədir. Onun istifadə sahəsi genişdir və bədii ədəbiyyatda xüsusilə emosional təsiri artırmaq üçün geniş istifadə olunur.