Bihal sözü farsca "bi" (yox, məhrum) və ərəbcə "hal" (vəziyyət, vəziyyət) sözlərindən əmələ gəlmiş mürəkkəb bir söz olub, "vəziyyətsiz", "vəziyyətdən məhrum" mənasını verir. Bu, sadəcə olaraq halsızlıqdan daha dərin və çoxşaxəli bir məna ifadə edir. Bihal vəziyyəti fiziki və ya ruhi olaraq özünü göstərə bilər.
Fiziki bihal halında insan yorulmuş, taqətsiz, əldən düşmüş, hərəkət etməkdə çətinlik çəkən vəziyyətdə olur. Bu vəziyyət uzun müddət davam edən fiziki əmək, xəstəlik və ya qidalanma çatışmazlığı səbəbindən yaranır. Yəni bihal, sadəcə "yorulmuş" demək deyil, daha çox daxili bir tükənmə, gücün tamamilə tükənməsi vəziyyətini əks etdirir. Bu, "yıxılmaq" fiili ilə də əlaqələndirilə bilər - bihal halda olan insan hər an yıxıla bilər, çünki bədəninin funksional imkanları çox aşağı səviyyədədir.
Ruhi bihal halında isə insan üzgün, depresiyada, ruhdan düşmüş, həvəssiz və həyat enerjisindən məhrum olur. Bu vəziyyət psixoloji problemlər, kədər, ümidsizlik və ya ağır həyat hadisələrinin nəticəsi ola bilər. Belə bir insan yalnız fiziki olaraq deyil, həm də emosional olaraq tükənmişdir; həyata olan marağı, həyat qabiliyyəti azalmışdır. Beləliklə, bihal yalnız fiziki bir vəziyyət deyil, həm də ruhi bir vəziyyət olaraq qəbul edilməlidir.
Qısacası, "bihal" sözü, sadəcə "halsızlıq" mənasını verən bir söz deyil; daha çox "vəziyyətsiz", "gücsüz", "tükənmiş" vəziyyətləri əhatə edən, həm fiziki, həm də ruhi tükənməni ifadə edən bir termindir. Bu sözün daxilində olan dərindən məhrumiyyət və tükənmə hissi onu digər oxşar mənalı sözlərdən fərqləndirir.