Bigüman (fars. بیگمان) zərfi olub, əsasən şübhə və təəssübün olmamasını, qətiyyəti və etimadı ifadə edir. Yəni, bir şeyin doğruluğuna dair heç bir şübhənin, tərəddüdün və ya ehtimalın olmaması mənasını verir. "Şübhəsiz", "şəksiz", "yəqin" və "doğru" sözləri ilə sinonim olsa da, bigüman daha güclü bir əminlik və qətiyyət ifadə edir. Sözün kökünə nəzər salsaq, "bi" (bi-) "yoxluq" ön eki ilə "guman" (şübhə, təəssüb) sözünün birləşməsindən əmələ gəldiyini görərik. Beləliklə, bigüman, hər hansı bir şübhənin, ehtimalın və ya qeyri-müəyyənliyin tamamilə olmadığını vurğulayır.
Bigüman sözünün istifadəsi, həm yazılı, həm də şifahi nitqdə güclü bir təsdiq və əminlik ifadə etmək üçün çox təsirlidir. Məsələn, "O, bigüman ədalətli bir insandır" cümləsində, sözügedən şəxsin ədalətinə dair heç bir şübhənin olmadığı vurğulanır. Yalnız doğruluğa əminliyi deyil, həmçinin bu doğruluğa olan sarsılmaz inamı da ifadə edir.
Ədəbiyyatda bigüman sözü, qəhrəmanın əminliyini, inamını və ya hadisələrin reallaşacağına olan qətiyyətini göstərmək üçün tez-tez istifadə olunur. Misal olaraq verilən şeir parçasında ("Ayılsa atam məstlikdən haman; Məni tapmağa hökm edər bigüman") sözügedən şəxs atanın məstlikdən ayılanda onu tapacağına dair tam əminliyini ifadə edir. Bu əminlik sadəcə bir ümiddən kənara çıxaraq, qəti bir inamı özündə əks etdirir.
Ümumiyyətlə, bigüman sözü klassik Azərbaycan ədəbiyyatında və müasir dilində də öz aktuallığını qoruyub saxlayır. Zəngin məna yükü və ifadə gücü ilə dilimizi daha da rəngarəng edir.