Biəsil sözü farsca "bi" (bi, yəni "siz, olmayan") və ərəbcə "əsil" (əsil, yəni "nəcabət, mənşə") sözlərinin birləşməsindən əmələ gəlmişdir. Lüğətlərdə əsasən "əsilsiz, əsli-nəcabəti olmayan, alçaq" mənalarında izah olunsa da, bu izah sözün bütün çalarlarını əhatə etmir.
Biəsil, sadəcə "əsilsiz" olmaqdan daha çox, mənşəyinin qaranlıq, şübhəli və ya aşağı hesab edilməsini ifadə edir. Bu, yalnız nəslinin yox, həm də xasiyyətinin, davranışlarının aşağılığından, əxlaqsızlığından, namərdliyindən və ya ümumiyyətlə cəmiyyət tərəfindən qəbul edilməyən hərəkətlərdən bəhs edə bilər. Beləliklə, biəsil insan həm mənşə etibarilə, həm də davranışları ilə cəmiyyətin qəbul etdiyi normalardan kənarda qalır.
Sözün "alçaq" mənası da biəsil insanın cəmiyyətdəki yerini və statusunu ifadə edir. Bu, yalnız sosial baxımdan aşağı mövqedən deyil, həm də mənəvi baxımdan aşağılıqdan, əxlaqsızlıqdan danışır. Biəsil insan, öz əməlləri ilə cəmiyyətin nifrətini qazanmış, hörmətsizliyə və rədd edilməyə layiq görülmüş biridir.
Tarixi kontekst nəzərə alındıqda, "biəsil" sözünün istifadəsi ümumən mənfi bir konnotasiya daşıyır və sözün deyildiyi şəxsin şərəfini və ləyaqətini alçaltmaq məqsədi daşıyır. Ona görə də bu sözü istifadə edərkən diqqətli olmaq, onun kəskin və təhqiredici xarakterini unutmamaq vacibdir.