Biəncam (bi… + əncam) – fars və ərəb dillərindən gəlmiş bir söz olub, əsasən iki əsas mənaya malikdir: sonsuzluq və nəticəsizlik. Bu iki məna bir-birini tamamlayır və biəncam hadisələrin, vəziyyətlərin və ya fəaliyyətlərin həm zaman baxımından sonsuza qədər davam etməsini, həm də məqsədə çatmama, arzu edilən nəticəni verməməsini ifadə edir.
Birinci mənası olan sonsuzluq, həddi-hüdudu olmayan, bitməyən, əbədi davam edən bir vəziyyəti təsvir edir. Bu mənada biəncam sözü kosmik hadisələr, təbiət qanunları, və ya sonsuza qədər davam edən bir proses kimi mənalarda istifadə oluna bilər. Məsələn, "kainatın biəncam sirrləri" ifadəsi, kainatın sonsuzluğunu və hələ də tam dərk edilməmiş sirrlərini ifadə edir.
İkinci mənası olan nəticəsizlik isə daha çox insan fəaliyyətlərinə aiddir. Biəncam bir iş, səy və ya mübarizə, məqsədə çatmayan, faydasız, boşuna sərf olunmuş zaman və enerjini ifadə edir. Bu mənada biəncam, uğursuzluğun, boş yerə sərf olunan səyin ifadəsidir. Məsələn, "biəncam səylər" ifadəsi, nəticə verməyən, faydasız səyləri bildirir. Biəncam sözü, həmçinin ümidsizliyi və məyusluğu da ifadə edə bilər. Bu baxımdan, həm məyusluq hissinin özü, həm də bu hissə səbəb olan vəziyyətin təsvirində istifadə olunur.
Ümumiyyətlə, biəncam sözü, klassik ərəb ədəbiyyatının və fars dilinin ifadə imkanlarını genişləndirən, zəngin leksik ehtiyatı əks etdirən bir sözdür. Onun ikili mənası, kontekstdən asılı olaraq, müxtəlif əhval-ruhiyyə və mənaları ifadə etməyə imkan verir. Bu da onu Azərbaycan dilində daha da maraqlı və zəngin edir.