Biəməl (bi... + əməl) – fars və ərəb mənşəli bir söz olub, hərfi mənası “əməl etməyən” deməkdir. Lüğətlərdə sadəcə "dediyinə və ya deyilənə əməl etməyən; boşboğaz, bekara" kimi tərifini görsək də, biəməl sözünün mənası daha çox qatlı və kontekstə bağlıdır. Sadəcə sözün ədəbi mənasına yanaşmaq yetərli deyil.
Biəməl olan kəs yalnız sözlə deyil, əməlləri ilə də etibarsızlığı təsdiqləyir. O, vədlərinə əməl etmir, söylədiklərinə uyğun hərəkət etmir, sözləri ilə əməlləri arasında böyük uyğunsuzluq var. Bu uyğunsuzluq, ona olan etimadı sarsıdır və ətrafdakılar tərəfindən etibarsız, hətta aldadıcı olaraq qəbul edilməsinə səbəb olur. Boşboğazlıq və bekaralıq biəməlliyin nəticələrindən biridir, lakin onun tam mənasını ifadə etmir.
Biəməl, həmçinin, sözünün arxasınca getməyən, məsuliyyətsiz, öhdəliklərindən yayınan şəxs kimi də başa düşülə bilər. O, verilən tapşırıqları yerinə yetirmir, vəzifələrindən yayınır və bu, ətrafındakılar üçün çətinliklər yaradır. Belə şəxslər, tez-tez tənqid olunur və cəmiyyətdə etibarlılığı az olan insanlar kimi qəbul edilir.
“Alim-biəməl” ifadəsi isə daha da maraqlıdır. Bu, elm sahibi olmasına baxmayaraq, biliyini tətbiq etməyən, əməliyyatda özünü göstərməyən, nəzəri biliklərini həyata keçirməyən alimi ifadə edir. Bu, biliyin əhəmiyyətsizliyi ilə deyil, onun praktik əhəmiyyətinin olmaması ilə bağlı bir tənqidi ifadə edir. Yəni, biliyi yalnız özünə qoyan, ətrafına heç bir faydası olmayan bir alim.
Nəticə etibarilə, biəməl sözü sadəcə boşboğazlıq və bekaralıqdan daha geniş bir məna daşıyır. O, söz və əməl arasındakı uyğunsuzluğu, məsuliyyətsizlik və etibarsızlığı ifadə edən mürəkkəb bir anlayışı əks etdirir.