Biəyb (fars. بیعیب) sözü Azərbaycan dilində "eyibsiz, nöqsansız, qüsursuz" mənasında işlənir. Lüğətlərdəki qısa izahat, bu sözün zəngin məna çalarlarını tam əks etdirmir.
Əslində "biəyb" sadəcə fiziki qüsurların olmamasını deyil, daha geniş mənada mənəvi və əxlaqi cəhətdən də kamilliyi ifadə edir. Bir insanı "biəyb" adlandırmaq, onun həm xarici görünüşünün, həm də davranışlarının, xasiyyətinin, əməllərinin mükəmməl olduğunu bildirir. Bu, sadəcə səhv və qüsurların yoxluğu deyil, həm də ideal keyfiyyətlərin varlığını ifadə edən bir tərifdir.
Fars dilindən gələn bu sözün kökü "bi" (bə- ) – "yox" və "əyb" – "qüsur, nöqsan, eyb" sözlərindən əmələ gəlir. Beləliklə, "biəyb" "qüsursuzluq" mənasını ifadə edən mürəkkəb bir söz olaraq, yalnız mənfi cəhətlərin olmamasını deyil, müsbət keyfiyyətlərin varlığını da nəzərdə tutur.
"Biəyb" sözü poetik üslubda və məhəbbət şeirlərində sevgiliyə verilən tərif kimi də işlədilə bilər. Bu halda, sevgili yalnız gözəl deyil, həm də mənəvi cəhətdən ideal, ləkəsiz, pak və qüsursuz kimi təsvir edilir.
Qısacası, "biəyb" sözü sadəcə lüğətlərdəki qısa izahatdan daha çox məna daşıyır. O, tamliyə, mükəmməlliyə, həm fiziki, həm də mənəvi idealə işarə edən zəngin mənalı bir sözdür.