Bidmişk (fars. بدمشک) sözü Azərbaycan dilinə fars dilindən keçmişdir. Əslində "bədmüşk" formasında işlənən bu söz, ətirli bir bitkinin, əsasən də ətri müşkə bənzəyən bir növ alça və ya alça kimi görünən digər meyvənin adını bildirir. Lüğətlərdə sadəcə "bədmüşk" kimi göstərilməsinə baxmayaraq, "bidmişk" forması da geniş yayılmış və daha çox işlənən bir variantdır.
Bu bitki özünün xoş ətri ilə seçilir və ətri müşkə bənzədiyinə görə bu adı almışdır. "Bəd" önəki burada "pis" mənasında deyil, əksinə, ətrin güclülüyünü, xoş ətirinin intensivliyini və ya bəlkə də müşk ətrinə bənzərliyinə işarə edir. Yəni, "pis müşk" deyil, "güclü, xoş ətirli, müşkə oxşar" mənasında başa düşülməlidir. Bu mənada "bəd" sözü, fars dilindəki bəzi digər kontekstlərdə olduğu kimi, tərifdə işlənmişdir.
Bidmişk, əsasən, şirniyyatçılıqda və qənnadı məmulatlarının hazırlanmasında istifadə olunur. Onun turş-şirin dadı və ətirli aroması müxtəlif şirniyyatlara özəl bir ləzzət verir. Həmçinin, bəzi ənənəvi reseptlərdə də yer alır və qədim reseptlərin tərkib hissəsi kimi dəyər qazanır. Maraqlıdır ki, bidmişkin ətri və dadı fərqli coğrafi zonalarda becərilən bitkilərdə bir qədər fərqlənə bilər.
Ümumiləşdirərək deyə bilərik ki, bidmişk sadəcə bir meyvənin adı deyil, həm də Azərbaycan mətbəxinin və ənənəvi şirniyyatlarının ayrılmaz hissəsidir. Onun tarixi kökləri dərinə gedib çıxır və fars mədəniyyətinin təsiri altında formalaşmış zəngin qastronomik irsə aiddir. Bu ətirli və dadlı meyvənin qədim reseptlərdəki mövcudluğu onu daha da maraqlı və qiymətli edir.