Bidət (ər. بدعة - bidʿa) sözü ərəb mənşəli olub, köhnə, qəbul olunmuş qayda-qanunlara, ənənələrə və ya dinə zidd olan hər hansı bir yenilik, əlavə və ya dəyişiklik deməkdir. Sadəcə yeni olmaq bidət demək deyil; əsas olan, bu yeniliyin mövcud sistemə zidd olmasıdır. Yəni, bir şeyin yeni olması, avtomatik olaraq onu bidət etmir. Bidətin mahiyyətini qəbul edilmiş nizamın pozulması təşkil edir.
İslam dini kontekstində bidət, ümumiyyətlə, Peyğəmbər (s.ə.s) dövründə və ya onun səhabələrinin dövründə mövcud olmayan, dini ayinlərə və ya inanclara əlavə edilən hər hansı bir şey kimi başa düşülür. Bu, həm dini ayinlərin icrasında, həm də dini etiqadlarda özünü göstərə bilər. Məsələn, dini təcrübələrə yeni ayinlərin əlavə edilməsi və ya mövcud olanların təhrif olunması bidət hesab edilə bilər. Ancaq bu, hər yeni fikrin və ya təcrübənin dərhal bidət kimi qəbul edilməli olduğu anlamına gəlmir. Bidət olub-olmaması məsələsi dərin araşdırma və dini elmlərə bələdlik tələb edir.
Bidət anlayışının tarixi boyu müxtəlif interpretasiyaları olub və bu interpretasiyalar müxtəlif məzhəblər arasında fərqlənə bilər. Bəzi hallarda, bidət anlayışı, qəbul edilmiş dini normalardan sapmanı ifadə edən mənfi bir termin kimi istifadə olunur. Digər hallarda isə, bidət, yeni və faydalı bir inkişafı ifadə edən neytral və ya hətta müsbət bir termin kimi də başa düşülə bilər. Bu səbəbdən, "bidət" sözünün mənasını anlamaq üçün kontekstin diqqətlə nəzərə alınması vacibdir.
Qısacası, bidət, mövcud və qəbul olunmuş qayda-qanunlara, ənənələrə və ya dinə zidd olan yenilik, əlavə və ya dəyişiklikdir. Bu anlayışın mənası və tətbiqi müxtəlif mədəniyyətlər və dini cərəyanlar arasında fərqli ola bilər.