Biçiz (fars mənşəli) sözü Azərbaycan dilində yoxsulluğun, ehtiyacın və tamamilə hər şeydən məhrumluğun ifadəsidir. Sadəcə "kasıb" və ya "fağır" sözlərinin sinonimi deyil, daha dərin bir mənaya malikdir. "Biçiz" insanın maddi ehtiyacından daha çox, ruhən də hər şeydən məhrum olduğunu, ümidsizliyə qapıldığını ifadə edir. Bu, yalnız əşya və pul çatışmazlığı deyil, həm də ictimai mövqe, nüfuz, güc və hətta sosial əlaqələrin olmaması deməkdir.
Sözün kökünə nəzər salsaq, fars dilindəki mənasının da bu mənanı gücləndirdiyini görərik. Farsca "biçiz" sözü, tam mənasıyla "heç bir şeyə malik olmayan", "boş əllə qalan" kimi bir təsviri ortaya qoyur. Bu, sadəcə maddi yoxsulluqdan daha çox, həyatın bütün aspektlərindən məhrum olmanı ifadə edir. Bu vəziyyətdə olan insanın yalnız maddi ehtiyacları deyil, həm də ümidləri, arzuları, hətta özünə inamı belə sıfıra enmiş olur.
Misal olaraq verilən cümlədə ("Sonra [şah] üzün hərəmlərə tutub xitab elədi: – Mən əfradi-nasdən bir fağır və biçiz kimsənəyəm.") şah özünü sadəcə yoxsul kimi deyil, tamamilə hər şeydən məhrum, heç kimə əhəmiyyət verməyən bir kimsə kimi təqdim edir. Bu təsvirin gücü, "biçiz" sözünün ifadə etdiyi dərin ümidsizlik və məyusluq hissindədir.
Beləliklə, "biçiz" sözü, sadəcə bir lüğət mənasından daha çox, bir duyğunu, bir həyatı, bir vəziyyəti ifadə edir. Bu, yoxsulluğun ən dərin və ümidsiz təzahürünü göstərən, ədəbiyyatda tez-tez istifadə olunan və özünəməxsus bir emosional yük daşıyan bir sözdür.