Bic (is. dan.): Ağac və ya kolun gövdəsinin alt hissəsindən və ya kötüyündən çıxan nazik, yeni tumurcuq və ya zoğ. Bu kiçik tumurcuqlar, əsas gövdədən fərqli olaraq, daha incə, zəif və çox vaxt qısa olur. Adətən, əsas gövdənin yaralanması, kəsilməsi və ya budanması nəticəsində meydana çıxırlar.
Biclər, ağacın və ya kolun özünü təmir etmə, yenidən böyümə qabiliyyətini göstərir. Onlar əsasən, ağacın həyat qüvvəsinin davamlılığını təmin edir və daha böyük budaqlar və ya gövdənin əmələ gəlməsi üçün əsas ola bilər. Həmçinin, biclər, ağacın yaşını və sağlamlığını müəyyən etməkdə kömək edə bilər; çoxlu bicin olması ağacın cavan və güclü olduğunu göstərə bilər.
"Haramı" sözü ilə bicin sinonim kimi işlənməsi, ehtimal ki, onun "qeyri-qanuni" bir şəkildə – məsələn, əsas gövdədən qoparaq özbaşına çıxması mənasını da ehtiva edir. Bu, bicin həmişə arzuolunan bir şey olmadığını, bəzən isə istənməyən tumurcuqlar kimi qəbul edildiyini göstərir. Məsələn, meyvə ağaclarında biclərin çox olması, ağacın enerjisinin əsas meyvə verən budaqlardan çəkilməsinə və məhsulun azalmasına səbəb ola bilər. Belə hallarda bağbanlar bu bicləri budayırlar.
Beləliklə, "bic" sadəcə kiçik bir zoğ deyil, ağacın həyat dövrü, sağlamlığı və insan müdaxiləsi ilə qarşılıqlı əlaqəsinin bir göstəricisidir. Onun mövcudluğu həm təbiətin yenilənmə qüvvəsini, həm də insanın təsərrüfat fəaliyyətinin təsirini əks etdirir.