Bığlanma sözü, "bığlanmaq" felindən törəmiş bir isimdir. Sadəcə olaraq "bığlanmaq" hərəkətinin, prosesin və ya halın adıdır. Ancaq bu sadə tərif, bığlanmanın əsl mahiyyətini tam əks etdirmir.
Bığlanma, əsasən, bitkilərin, xüsusilə də taxıl bitkilərinin, bığ vasitəsilə torpağa yapışması və yayılması deməkdir. Bu proses, bitkinin özünü möhkəmləndirməsi, qidalanma sahəsini genişləndirməsi və çoxalması üçün çox əhəmiyyətlidir. Bığlar, bitkinin gövdəsindən çıxan nazik və bəzən uzun tellərdir. Torpağa toxunduqda isə, bu bığlar köklər salır və yeni bitkilərin inkişafını təmin edir.
Bığlanmanın əhəmiyyəti yalnız bitkinin yaşamasında deyil, həm də əkinçilikdə özünü göstərir. Bığ vasitəsilə çoxalan bitkilər daha sürətli və asanlıqla yayılır, bu da kənd təsərrüfatında məhsuldarlığı artırır. Bununla yanaşı, bığlanma, bitkilərin torpağın eroziyasına qarşı müqavimətini də artırır. Çünki bitkilərin torpağa möhkəm yapışması torpağın su və külək tərəfindən yuyulmasının qarşısını alır.
Maraqlı bir məqam isə bığlanmanın müxtəlif növlərdə fərqli üsullarla baş verməsidir. Bəzi bitkilərdə bığlar torpağa sürünərək yayılır, bəzilərində isə daha yüksək yerlərdə yayılır və sonra torpağa doğru əyilir. Bu fərqli üsullar bitkinin növü, ətraf mühitin şəraiti və digər amillərdən asılıdır. Beləliklə, bığlanma sadə bir proses olmaqdan çox, bitki aləminin mürəkkəb və heyrətamiz bir adaptasiya mexanizmidir.