Bığcıq (lat. antenna) zoologiya terminidir və əsasən həşəratlar, xərçəngkimilər və digər onurğasızlarda başın ön tərəfindən irəliyə doğru uzanan, buğumlu bir hiss orqanını ifadə edir. Bığcıqların görünüşü növdən növə fərqlənir: bəzilərində nazik və uzun, bəzilərində isə qısa və qalın ola bilər. Həmçinin, səthi hamar, tüklü, dişli və ya digər strukturlarla bəzədilmiş ola bilər.
Bu hiss orqanı, əsasən toxunma, qoxu və bəzən də dad alma funksiyalarını yerinə yetirir. Həşəratlar bığcıqlarını ətraf mühitin temperaturunu, rütubətini, hava axınlarını və ətrafdakı əşyaları “ hiss etmək” üçün istifadə edirlər. Bığcıqların üzərində yerləşən çox sayda sensor reseptorları, kimyəvi maddələri (feromonlar, qida qoxuları, təhlükə siqnalları) qəbul edərək həşəratlara mühit haqqında qiymətli məlumatlar verir. Yəni, bığcıq həşərat üçün həm “burun”, həm də “əl” funksiyasını yerinə yetirir.
Bığcıqların quruluşu və funksiyaları sistematik təsnifatda vacib rol oynayır. Müxtəlif həşərat dəstələrinin bığcıqları xarakterik formalara malikdir və bu, onların identifikasiyasında mühüm əhəmiyyət kəsb edir. Məsələn, kəpənəklərin bığcıqları lələkvari, arılarınkı isə dirsəkvari formadadır. Bığcıqların uzunluğu, forması və tüklülüyü həm də cinsi dimorfizmin göstəricisi ola bilər, yəni dişi və erkək fərdləri bir-birindən ayırmağa kömək edir.
Ümumiyyətlə, bığcıq sadə görünən bir orqan olsa da, həşəratların sağ qalması və çoxalması üçün çox əhəmiyyətli bir rol oynayır. Onların quruluşunun və funksiyasının araşdırılması, həşəratların ekologiyası, davranışı və təkamülü haqqında daha dərin biliklər əldə etməyə imkan verir.