Bıçaqçı: Tarixin dərinliklərindən gələn, əl işinin incəliklərini özündə əks etdirən bir peşə adıdır. Sadəcə "bıçaq qıran usta" ifadəsindən daha çox məna ehtiva edir. Bıçaqçı, bıçağın yalnız kəsici kənarını təzələməklə kifayətlənməz; o, bıçağın həyatını uzadır, onun ruhunun yenidən canlanmasına kömək edər. Bu, həm də dəmirin, poladın təbiətini, xüsusiyyətlərini dərindən bilməyi, materialla "danışmağı" tələb edən incə bir sənətdir.
Bir bıçaqçının ustalığı, yalnız bıçağın iti olmasında deyil, həm də onun möhkəmliyində, balansında, tutuş rahatlığında özünü göstərir. O, bıçağın hər bir hissəsinə - sapından kəsici hissəsinədək - ehtiramla yanaşır, hər bir zərbədə öz sənətinin izini buraxır. Əsl bıçaqçı yalnız əlindəki alətlərlə deyil, əl qabiliyyəti, bilik və təcrübəsi ilə də fərqlənir.
Bakı kimi qədim və çoxmillətli bir şəhərdə bıçaqçıların mövcudluğu təsadüfi deyildi. Bənna, xarrat, dəmirçi kimi digər peşəkarlarla yanaşı, onlar şəhərin fəal həyatının ayrılmaz hissəsi, iqtisadi inkişafının mühüm amili idilər. Bıçaqçıların əl işləri, həm ev təsərrüfatında, həm də sənətkarlıqda, hətta döyüşdə belə, əvəzsiz rol oynayırdı. Bu peşənin mövcudluğu, şəhərin iqtisadi və sosial quruluşunun canlı bir təsviri idi.
Bu gün, sənayenin sürətli inkişafı ilə, bıçaqçıların sayı əhəmiyyətli dərəcədə azalsa da, onların sənəti, əl işinin dəyəri və unikallığı haqqında xatirə kimi yaşamağa davam edir. Bıçaqçıların ustalığı isə, əsl sənət əsəri yaradıcılığının simvolu olaraq, tarixin səhifələrində öz əbədi yerini almışdır.