Bəşərə (ər. بشرة) sözü klassik Azərbaycan dilində əsasən iki əsas mənada işlənir. Birincisi və daha geniş yayılmış mənası, insan bədənini örtən dərinin xarici təbəqəsi, yəni epidermisdir. Bu, dərinin ən səthi qatı olub, dış mühitin təsirlərindən qorunmaq, su itkisinin qarşısını almaq və bədənin temperaturunu tənzimləmək kimi mühüm funksiyaları yerinə yetirir. Epidermisin quruluşu olduqca mürəkkəbdir və müxtəlif hüceyrə təbəqələrindən ibarətdir. Bu təbəqələrin bir-biri ilə qarşılıqlı əlaqəsi sağlam dərinin və ümumilikdə bədənin düzgün işləməsi üçün çox əhəmiyyətlidir.
İkinci mənası isə daha məcazi olub, insanın xarici görünüşü, üz ifadəsi və ümumi təəssüratını ifadə edir. Bu mənada "bəşərə" sözü insanın gözəl, xoş, solğun və ya əksinə, pis, solğun görünüşünü, üzünün ifadəsini, hətta onun ümumi həyat tərzinin və ruhi vəziyyətinin xarici əksini bildirir. Məsələn, "gözəl bəşərə" ifadəsi insanın gözəl xarici görünüşünü, "solğun bəşərə" isə onun xəstə və ya yorgun görünüşünü ifadə edə bilər. Bu istifadədə sözün məcazi mənası ön plana çıxır.
Sizin təqdim etdiyiniz nümunədə ("Elə ki, hamısı qayib oldu, Yusif şah xacə Mübarəki yanına çağır") "bəşərə" sözünün hansı mənada işləndiyi mətnin davamından asılıdır. Əgər Yusif şah xacə Mübarəkin xarici görünüşü, üz ifadəsi ilə bağlı bir təsvir varsa, ikinci məna daha uyğun gəlir. Əks halda, birinci məna nəzərdə tutula bilər. Lakin kontekst olmadan dəqiq bir təyinat vermək mümkün deyil.