Bəşaşət (ər. بشاشۃ - bəşāşat) sözü Azərbaycan dilində əsasən “gülərüzlülük”, “üzüaçıqlıq” və “sevinc” mənalarında işlənir. Lüğətlərdəki qısa izahı bu mənaları əhatə etsə də, sözün daha zəngin bir məna dünyasını ifadə etdiyini söyləmək olar.
Bəşaşət sadəcə üzün təbəssümünün və ya xarici görünüşün ifadə etdiyi bir hal deyil. O, daha dərin, daxili bir duyğunu, ürəkdən gələn sevinci, nikbinliyi və xoş əhvali-ruhiyyəni əks etdirir. Bəşaşətli insanın üzü təbii şəkildə işıq saçır, onun hər hərəkəti, hər sözü müsbət enerji yayır. Bu, sadəcə bir ifadə deyil, həm də bir yaşam tərzi, daxili bir vəziyyətdir.
Mövlana'nın misalında olduğu kimi, bəşaşət çətinliklər qarşısında belə ümid və nikbinliyi qorumaq qabiliyyətini də ifadə edir. "Dəxi qəm çəkməyin, şuriş dünən vaqe olubdur" deyərək, Mövlananın bəşaşəti ilə insanları narahatlıqdan azad etməsi, onlara güc və ümid verməsi bu mənanı daha aydın şəkildə nümayiş etdirir. Bəşaşət, çətinliklərə baxmayaraq, ruhun müsbət və ümidvar qalması, həyata sevincli yanaşması deməkdir.
Ümumiyyətlə, bəşaşət insanın daxili gözəlliyinin və ruhunun təmizliyinin xarici təzahürüdür. Bu, insanları özünə cəlb edən, müsbət emosiyalar yaradan və ətraf mühitə parlaqlıq gətirən bir keyfiyyətdir.