Bəsirətsiz sifəti, əsasən bir insanın gələcəyi görmə qabiliyyətinin olmamasını, uzaqgörənlikdən məhrum olmasını ifadə edir. Sadəcə "gələcəyi görməyən" deyə tərif etmək isə onun mahiyyətini tam əhatə etmir. Bəsirət, sadəcə gözlə görünən hadisələri deyil, daha dərin, gizli mənaları, ehtimal olunan nəticələri və imkanları sezə bilmək qabiliyyətidir. Bəsirətsiz insan isə bu qabiliyyətdən məhrumdur; qısamüddətli düşüncə tərzi ilə yaşayır, hadilələrin arxasındakı səbəb-nəticə əlaqələrini dərk etməkdə çətinlik çəkir və nəticələri əvvəlcədən proqnozlaşdıra bilmir.
Bəsirətsizliyə həm təbii meyl, həm də təcrübəsizlik, biliyin azlığı səbəb ola bilər. Gənc yaşda bəsirətsizliyə daha çox rast gəlinir, çünki həyat təcrübəsi azdır və nəticələrin nə qədər fərqli ola biləcəyi tam aydın deyildir. Lakin yetkin yaşda belə, bəsirətsiz insanlar ola bilər. Bu, onların həyat dərslərindən lazımi nəticə çıxarmaması, təhlil etmə bacarığının zəifliyi və ya sadəcə olaraq, uzaqgörənlik qabiliyyətinin inkişaf etməməsi ilə əlaqədardır. Bəzən qəddar tənbəllik və ya qərəz də bəsirətsizliyə aparıb çıxarır; insan gələcəyin problemlərini görməməzliyə vurur və ya həqiqətlə üzləşməkdən qaçır.
Bəsirətsiz insanın həyatda qarşılaşdığı çətinliklər tez-tez özünün qəbul etdiyi yanlış qərarların nəticəsidir. Onlar tez-tez qısamüddətli mənfəətləri uzunmüddətli nəticələrə üstün tuturlar və bu da sonradan daha böyük problemlərə səbəb olur. Beləliklə, bəsirətsizliyin sadəcə gələcəyi görməmək deyil, həm də həyatda müvəffəqiyyətsizlik, çətinliklərin öhdəsindən gəlməkdə çətinlik çəkmək, yanlış seçimlər etmək kimi mənfi nəticələri var.