Bərg sözü fars dilindən gəlmiş, klassik Azərbaycan ədəbiyyatında istifadə olunan bir termindir. Müasir Azərbaycan dilində nadir hallarda rast gəlinir və əsasən poetik əsərlərdə, xüsusilə də klassik şeirlərdə işlədilir.
Əsas mənası "yarpaq" olsa da, sadəcə adi bir yarpaqdan daha çox mənalı bir ifadədir. Bərg, xüsusilə gülün yarpağı kimi, zərifliyi, incəliyi, gözəlliyi ilə seçilən bir yarpağı təsvir edir. Məsələn, “gül bərgi” deyərkən, nəzərdə tutulan yalnız adi bir gül yarpağı deyil, həm də onun gözəl rəngi, quruluşu və ümumi görünüşünün yaratdığı estetik təsirdir.
Mətnimizdəki misalda olduğu kimi, "bərg" sözü poetik təsvirlərdə simvolik məna da daşıya bilər. M.P. Vaqifin şeirindəki "Çəməndə bərgi-gül üstə qara duman yeri" misrasında "bərgi-gül" yalnız gülün yarpağı deyil, həm də təbiətin gözəlliyinin, səfalətinin simvoludur. Qara duman isə bu gözəlliyə kölgə salan, onu qaranlığa bürüyən bir amili ifadə edir. Beləliklə, bərg, poetik bir vasitə kimi, həm konkret, həm də mücərrəd mənaları özündə birləşdirir.
Qısacası, "bərg" sözü klassik Azərbaycan ədəbiyyatında zəriflik, gözəllik, təbiətin incəlikləri ilə bağlı poetik təsvirlərdə istifadə olunan rəngarəng və ifadəli bir termindir. Onun mənasını tam anlamaq üçün əsərin ümumi kontekstini nəzərə almaq vacibdir.