Bərabərüzlü sifət olaraq əsasən həndəsədə istifadə olunur və "üzləri bərabər olan" mənasını verir. Bu, həndəsi fiqurun bütün üzlərinin eyni ölçüdə və formada olduğunu göstərir. Bərabərüzlülük, fiqurun simmetriyasını və müəyyən xüsusiyyətlərini müəyyən edən əsas bir xüsusiyyətdir.
Daha dəqiq desək, bərabərüzlü bir fiqurun bütün üzləri eyni sahəyə malikdir və eyni formada olur. Bu, fiqurun ölçüləri və formaları arasında müəyyən bir tarazlığı ifadə edir. Misal üçün, bərabərüzlü üçbucaqda bütün üç tərəfin uzunluğu eyni, həmçinin bütün bucaqları da eyni (60 dərəcə) ölçüdədir. Bu xüsusiyyət onun unikal xassələrini, məsələn, öz-özünə oxşarlığını müəyyənləşdirir.
Bərabərüzlülük anlayışı yalnız üçbucaqlarla məhdudlaşmır. Kub, bərabərüzlü altıbucaqlı prizma və digər həndəsi cisimlər də bərabərüzlü ola bilər. Bərabərüzlülüyün həndəsədə geniş tətbiqi vardır. Mimarlıqdan başlayaraq, dizayna, qrafikaya qədər bir çox sahədə bərabərüzlü fiqurlar estetik cəhətdən xoş görünüşlü və tarazlıq hissini yaradan elementlər kimi istifadə olunur.
Maraqlı bir fakt olaraq, Platon cisimləri kimi tanınan beş müntəzəm çoxüzlü (düzgün dördüzlü, kub, düzbucaqlı oktaedr, düzbucaqlı dodekaedr və düzbucaqlı ikosaedr) bütün üzlüəri bərabər və eyni formada olan bərabərüzlü həndəsi cisimlərdir. Bu cisimlər həm də tarixən və fəlsəfi cəhətdən mühüm əhəmiyyət kəsb edirlər.