Bəndfərman [fars.] köhnəlmiş bir sözdür. Əslində, "fərmana bağlı olan", "fərmana itaət edən", və ya daha geniş mənada "əmrə, buyuruğa, hökmə tam tabe olan" mənasını verir. Bu söz sadəcə itaəti deyil, həm də əmrə olan tam bağlılığı, şərtsiz boyun əyməyi ifadə edir. Bəndfərman olan kəs yalnız əmri yerinə yetirməklə kifayətlənmir, həm də əmrin mahiyyətinə, məqsədinə tam olaraq inanır və onu özünün əsas prinsipi kimi qəbul edir.
Əsəd bəyin misrasında ("hökmündə bəndfərmanəm") istifadə edildiyi kimi, söz, tam bir bağlılıq və itaət hissi yaradır. Əsəd özünü tamamilə sevgilisinin (Pəri) hökmünə bağlamış, onun istəklərinə şərtsiz tabe olduğunu ifadə edir. Bu mənada bəndfərman sözü sadəcə bir əmrə tabe olmaqdan daha çox, dərin bir sevgi və bağlılıq ifadə edir. Sevgilinin hər bir sözü onun üçün qanun, hər bir istəyi isə əmrdir. Bu, sözün köhnəliyinə baxmayaraq, hələ də romantizm və dərin duyğu dolu əlaqəni göz qabağında canlandıran bir ifadədir.
Bəndfərman sözünün tarixi kontekstdə dərin mənaları ola bilər. Məsələn, sultanlara, hökmdarlara qarşı istifadə edildikdə, tam sədaqət və itaəti, hətta təslimçiliyi ifadə edə bilər. Ancaq əsərdə istifadə olunduğu kimi, sevgiliyə qarşı istifadə edildikdə tamamilə fərqli, daha incə və romantik bir məna qazanır. Beləliklə, sözün mənası kontekstdən asılı olaraq dəyişir və zəngin bir məna çalarına malikdir.