Bələkləmə, "bələkləmək" felindən törəmiş bir isimdir. Əsas mənası, bir şeyi, adətən əşyanı, başqa bir şeyə bələmək, yapışdırmaq, birləşdirmək hərəkətidir. Bu birləşmə, yapışdırma prosesi adətən müvəqqəti və ya qeyri-möhkəm olur. Məsələn, bir parça kağızı divara bələkləmək, bir rəsmi lövhəyə bələkləmək kimi.
Lakin bələkləmə yalnız fiziki əlaqə yaratmaqla məhdudlaşmır. Məcazi mənada da istifadə oluna bilər. Məsələn, bir fikri başqa bir fikrə bələkləmək, bir hadisəni başqa bir hadisə ilə əlaqələndirmək, onları bir-birinə bağlamaq kimi. Bu mənada bələkləmə, müxtəlif elementlərin qarşılıqlı əlaqəsini, aralarındakı zəif və ya müvəqqəti bağlılığı ifadə edir.
Bələkləmə hərəkətinin əsas xüsusiyyəti möhkəmlikdən uzaqlığıdır. Yapışdırma, yapışqanla birləşdirmə kimi hərəkətlərdən fərqli olaraq, bələkləmədə bir-birinə qoşulan əşyalar asanlıqla ayrılır. Bu qeyri-möhkəm birləşmə bələkləmənin əsas xüsusiyyətini təşkil edir.
Tarixi kontekstə nəzər salsaq, bələkləmənin köhnə üsullarla, məsələn, gil, palçıq və ya digər yapışqan maddələrdən istifadə etməklə əşyaları birləşdirməklə əlaqəsi ola bilər. Bu üsulların müasir yapışqanlardan fərqli olaraq daha az möhkəm bir birləşmə yaratması bələkləmə sözünün mənasını daha yaxşı anlamağa kömək edir.
Beləliklə, bələkləmə sözü həm konkret, həm də məcazi mənada geniş istifadə oluna bilən, qeyri-möhkəm birləşməni ifadə edən maraqlı bir leksik vahiddir.