Bəhrəyab (fars. بَهره ياب) sözü Azərbaycan dilində köhnəlmiş bir ifadə olub, "bəhrə alan", "faydalanan", "fayda götürən" mənalarını verir. Etimalogiyasına nəzər salsaq, "bəhrə" (məhsul, qazanc, fayda) və "yab" (tapan, alan) sözlərinin birləşməsindən əmələ gəldiyini görərik. Beləliklə, bəhrəyab sözü həm maddi, həm də mənəvi fayda əldə etməyi, bir işdən, hadisədən, münasibətdən müsbət nəticə çıxarmağı ifadə edir.
Köhnəlmiş olsa da, bəhrəyab sözü zəngin məna dünyası ilə seçilir. Sadəcə "faydalanmaq" və ya "istifadə etmək" sözlərinin sadə əvəzedicisi deyil. O, daha çox bir prosesi, bir əlaqəni və bunun nəticəsində əldə edilən müsbət nəticəni vurğulayır. Məsələn, "bir əməkdaşlıqdan bəhrəyab olmaq" deyərkən, yalnız fayda götürməyi deyil, bu faydanın əməkdaşlığın özü sayəsində əldə edildiyini də bildiririk. Bu mənada, bəhrəyab sözü daha dərin və dolğun bir ifadədir.
Bəhrəyab sözünün köhnəlməsi onun istifadəsinin azalması demək deyil. Ədəbi üslubda, xüsusilə klassik ədəbiyyatın tərcümələrində və ya köhnə üslubda yazılmış mətnlərdə hələ də rast gəlinir. Onun istifadəsi mətnə xüsusi bir rəng qatır, zəngin leksik ehtiyatdan istifadə etdiyini göstərir. Ədəbi dillə maraqlananlar üçün bəhrəyab kimi köhnəlmiş, lakin ifadəli sözləri öyrənmək və istifadə etmək dilin incəliklərini daha yaxşı anlamağa kömək edə bilər.
Qısaca, bəhrəyab sözü yalnız bir lüğət mənasından ibarət deyil. O, tarixi, mədəni və ədəbi bir kontekstdə dəyərli olan zəngin bir ifadədir. Onun istifadəsi dilin zənginliyini və dərinliyini göstərir və müasir dilin tərkib hissəsi olaraq qorunub saxlanılmağa layiqdir.